piątek, 11 lutego 2011

Spotkanie w lutym

Spotkanie Duszpasterstwa Niepełnosprawnych w sobotę 19 lutego 2011 o godz. 13:00. Serdecznie zapraszam.



Na wejście:
POWIEDZ LUDZIOM
Pewnej nocy łzy z oczu mych, otarł dłonią swą Jezus, i powiedział mi:
„Nie martw się, Jam przy boku jest twymi".
Potem spojrzał na grzeszny świat, pogrążony w ciemności,
I zwracając się do mnie, pełen smutku tak rzekł:
Ref.:    Powiedz ludziom, że kocham ich, że się o nich wciąż troszczę. Jeśli zeszli już z moich dróg, powiedz, że szukam ich.
2.    Gdy na wzgórzu Golgoty za nich życie oddałem, To umarłem za wszystkich, aby każdy mógł żyć". Nie zapomnę tej chwili, gdy mnie spotkał mój Jezus, Wtedy byłem jak ślepy, On przywrócił mi wzrok.

Akt pokutny:
1. Panie, przebacz nam! Ojcze, zapomnij nam!
Zapomnij nam nasze winy,
Przywołaj, kiedy zbłądzimy!
Ojcze, zapomnij nam!

2. Panie, przyjmij nas! Ojcze, przygarnij nas!
I w swej ojcowskiej miłości,
Ku naszej schyl się słabości!
Ojcze, przygarnij nas!

VII NIEDZIELA ZWYKŁA
Rok A (zielony)
Nr 10 (20 lutego 2011)
Liturgia słowa

Jakie są nasze ideały? Jakie wzorce pobudzają nas do działania? Jakie przykłady inspirują nas w życiu? Dziś sam Pan Bóg przedstawia się nam jako wzór doskonałości i świętości oraz zaprasza do tego, abyśmy Go naśladowali. Choć naśladowanie Boga przez słabego i grzesznego człowieka wydaje się niemożliwe, to jednak tego chce od nas Stwórca. On sprawia, że nasz postęp na tej drodze jest możliwy. Łaska, której nam potrzeba, już czeka na nas przygotowana w tej Mszy Świętej. Zaczerpnijmy jej obficie.



PIERWSZE CZYTANIE (Kpł 19,1-2.17-18)

Pan Bóg przez Mojżesza zachęca Izraelitów, aby byli święci. Wzorem świętości jest sam Bóg, w którym nie ma pomieszania dobra i zła, nie ma cienia wątpliwości co do tego, co słuszne, prawe, dobre… Człowiek wierzący w Boga ma być święty, czyli wyraźnie rozróżniający w sobie dobro i zło; powinien jednoznacznie opowiadać się za tym, co sprawiedliwe i realizować prawdziwe wartości.

Czytanie z Księgi Kapłańskiej

Pan powiedział do Mojżesza: „Mów do całej społeczności synów Izraela i powiedz im: Bądźcie świętymi, bo Ja jestem święty, Pan, Bóg wasz!
Nie będziesz żywił w sercu nienawiści do brata. Będziesz upominał bliźniego, aby nie zaciągnąć winy z jego powodu. Ne będziesz szukał pomsty, nie będziesz żywił urazy do synów twego ludu, ale będziesz kochał bliźniego jak siebie samego. Ja jestem Pan”.

Oto słowo Boże

PSALM (Ps 103,1-2.3-4.8 i 10.12-13)

Psalmista patrzy na życie z realizmem, ale i z głęboką wiarą. Rozumie ludzką słabość i grzeszność, których sam doświadcza. Nie popada jednak w rozpacz. Ma bowiem świadomość miłosierdzia, którym Bóg otacza człowieka w wędrówce ku świętości. Niech ta modlitwa pobudza nas do wytrwałości.

Refren: Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia.

Błogosław, duszo moja, Pana, *
i wszystko, co jest we mnie, święte imię Jego.
Błogosław, duszo moja, Pana *
i nie zapominaj o wszystkich Jego dobrodziejstwach. Ref.

On odpuszcza wszystkie twoje winy *
i leczy wszystkie choroby.
On twoje życie ratuje od zguby, *
obdarza cię łaską i zmiłowaniem. Ref.

Miłosierny jest Pan i łaskawy, *
nieskory do gniewu i bardzo cierpliwy.
Nie postępuje z nami według naszych grzechów, *
ani według win naszych nam nie odpłaca. Ref.

Jak odległy jest wschód od zachodu, *
tak daleko odsunął od nas nasze winy.
Jak ojciec lituje się nad dziećmi, *
tak Pan się lituje nad tymi, którzy się Go boją. Ref.

DRUGIE CZYTANIE (1Kor 3,16-23)

Chrześcijanie w Koryncie błędnie rozumieli rolę, jaką odegrali głoszący im słowo Boże Apollos, Kefas, Paweł… Ci apostołowie nie tworzyli własnych stronnictw, ale głosili jedną Ewangelię Jezusa Chrystusa, budując jedną świętą wspólnotę Kościoła. Zasadą jedności wszystkich chrześcijan jest przynależność do Chrystusa.


Czytanie z Pierwszego Listu św. Pawła Apostoła do Koryntian

Bracia:
Czyż nie wiecie, że jesteście świątynią Boga i że Duch Boży mieszka w was? Jeżeli ktoś zniszczy świątynię Boga, tego zniszczy Bóg. Świątynia Boga jest święta, a wy nią jesteście.
Niechaj się nikt nie łudzi. Jeśli ktoś spośród was mniema, że jest mądry na tym świecie, niech się stanie głupim, by posiadł mądrość. Mądrość bowiem tego świata jest głupstwem u Boga. Zresztą jest napisane: „On udaremnia zamysły przebiegłych” lub także: „Wie Pan, że próżne są zamysły mędrców”. Nikt przeto niech się nie chełpi z powodu ludzi. Wszystko bowiem jest wasze: czy to Paweł, czy Apollos, czy Kefas; czy to świat, czy życie, czy śmierć, czy to rzeczy teraźniejsze, czy przyszłe; wszystko jest wasze, wy zaś Chrystusa, a Chrystus Boga.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (1J 2,5)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Kto zachowuje naukę Chrystusa,
w tym naprawdę miłość Boża jest doskonała.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA (Mt 5,38-48)

Przykazanie miłości nieprzyjaciół do dzisiaj wzbudza kontrowersje. Jezus jest jednak jednoznaczny i nie przewiduje żadnych wyjątków. Chrześcijanin jest powołany do miłości, której najdoskonalszym wzorem jest sam Bóg. Z pomocą Jego łaski uczymy się kochać, uczymy się szczerze pragnąć zbawienia także dla naszych wrogów.

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza

Jezus powiedział do swoich uczniów: „Słyszeliście, że powiedziano: «Oko za oko i ząb za ząb». A Ja wam powiadam: Nie stawiajcie oporu złemu. Lecz jeśli cię kto uderzy w prawy policzek, nadstaw mu i drugi. Temu, kto chce prawować się z tobą i wziąć twoją szatę, odstąp i płaszcz. Zmusza cię kto, żeby iść z nim tysiąc kroków, idź dwa tysiące. Daj temu, kto cię prosi, i nie odwracaj się od tego, kto chce pożyczyć od ciebie.
Słyszeliście, że powiedziano: «Będziesz miłował swego bliźniego», a nieprzyjaciela swego będziesz nienawidził. A Ja wam powiadam: Miłujcie waszych nieprzyjaciół i módlcie się za tych, którzy was prześladują; tak będziecie synami Ojca waszego, który jest w niebie; ponieważ On sprawia, że słońce Jego wschodzi nad złymi i nad dobrymi, i On zsyła deszcz na sprawiedliwych i niesprawiedliwych.
Jeśli bowiem miłujecie tych, którzy was miłują, cóż za nagrodę mieć będziecie? Czyż i celnicy tego nie czynią? I jeśli pozdrawiacie tylko swych braci, cóż szczególnego czynicie? Czyż i poganie tego nie czynią? Bądźcie więc wy doskonali, jak doskonały jest Ojciec wasz niebieski”.

Na Ofiarowanie:
Ref.:    Liczę na Ciebie, Ojcze, liczę na miłość Twą.
Liczę na Ciebie, Ojcze, na Twa ojcowską, dłoń. Liczę na Ciebie, Ojcze, liczę na każdy dzień. Liczę na Ciebie, ufam Tobie i nie zawiodę się.
1.     Zbyt dobrze wiem, kim jestem, Pyłkiem i listkiem na wietrze.
I wiem Kim jesteś, Ty wielki Boże, Więc wołam w dzień i w noc!
2.     Będziemy zawsze razem, Będziemy zawsze blisko,
Z Tobą, mój Panie, osiągnę wszystko, Zdobędę cały świat.
3.     Chciałbym tak jak iskierka, Świat cały sobą podpalić.
I chciałbym sercem dosięgnąć nieba, Więc wołam dzień i noc.

Na Komunię:
1.    Pan kiedyś stanął nad brzegiem,
Szukał ludzi gotowych pójść za Nim, By łowić serca słów Bożych Prawdą.
Ref:    O, Panie, to Ty na mnie spojrzałeś, Twoje usta dziś wyrzekły me imię. Swoją barkę pozostawiam na brzegu, Razem z Tobą nowy zacznę dziś łów.
2.     Jestem ubogim człowiekiem, Moim skarbem są ręce gotowe, Do pracy z Tobą i czyste serce.
3.     Ty potrzebujesz mych dłoni, Mego serca młodego zapałem, Mych kropli potu i samotności.
4.     Dziś wypływamy już razem,
Łowić serca na morzach dusz ludzkich, Twej prawdy siecią i Słowem Życia.

Na błogosławieństwo

Jezus siłą mą

Ref. Jezus siłą mą, Jezus pieśnią mego życia.
     Królem wiecznym On niepojęty w mocy swej.
   Dziś znalazłem to, czego szukałem do dzisiaj.
 Sam mi podał dłoń, bym zwyciężał w każdy dzień.


1. Jezus, daje nam zbawienie,
Jezus, daje pokój nam.
Jemu składam dziękczynienie,
chwałę serca mego dam.

2. W Jego ranach uzdrowienie,
w Jego śmierci życia dar.
Jego krew to oczyszczenie,
Jego życie chwałą nam.


poniedziałek, 27 grudnia 2010

Międzynarodowy Dzień Niepełnosprawnych

Międzynarodowy Dzień Niepełnosprawnych

2010-12-02
autor: s. Danuta USJK
     „We wspólnocie z niepełnosprawnymi oczekujemy przyjścia Zbawiciela”...
„We wspólnocie z niepełnosprawnymi oczekujemy przyjścia Zbawiciela”, pod takim hasłem świętowano w Kaliszu, w Sanktuarium św. Józefa wigilię Międzynarodowego Dnia Niepełnosprawnych. Nabożeństwo poprowadził ks. Janusz Malski – Cichy Pracownik Krzyża , który przywiózł ze sobą niepełnosprawnych z Centrum Ochotników Cierpienia. Powtórzył za Janem Pawłem II, że « Cierpienie i choroba są wpisane w życie człowieka na ziemi, ale przecież Chrystus jest obecny w każdym ludzkim cierpieniu, by pocieszać i być blisko tych, którzy cierpią. » natomiast ks. Grzegorz Cyran prowadzący w Głogowie badania nad cierpieniem rozważył fragment ewangelii św. Jana o uzdrowieniu chromego nad sadzawką Siloe. Zatrzymał się nad odpowiedzią człowieka daną Jezusowi, na pytanie dlaczego nie wchodzi do wody, gdy nastąpi poruszenie: « NIE MAM CZŁOWIEKA» „to jest wołanie niepełnosprawnych do nas w Kościele dzisiaj” - « NIE MAM CZŁOWIEKA» . „Niepełnosprawni wzywają nas swoją ofiarą”.
Eucharystii transmitowanej przez radio Maryja i telewizję Trwam, przewodniczył Pasterz diecezji zielonogórsko-gorzowskiej, biskup Stefan Regmunt, a koncelebrował bp Marek Mendyk z Legnicy i bp Teofil Bilski z Kalisza. W homilii bp Stefan mówił: „Przybyliśmy do Kalisza pokonując lęk przed śniegiem aby modlić się za rodziny, gdzie są osoby niepełnosprawne, bo chcemy jak najlepiej przygotować się na spotkanie ze Zbawicielem. (…) Rodziny osób niepełnosprawnych niosą swój Krzyż i chcemy im w tym towarzyszyć, pomagać, korzystać od rodzin z niepełnosprawnymi.” Następnie kaznodzieja podzielił się świadectwem p. Bogumiły z Koniakowa uczestniczce konkursu - tygodnika „Niedzieli” zatytułowanego: mój Krzyż. „Kim są niepełnosprawni w Kościele? – pytał w konkluzji ks. biskup - Są Skarbem. Dzieje świata zależą od cierpienia i modlitwy. Matka Boża w Fatimie wzywała do pokuty, tam jest miejsce na krzyż. Choroba i cierpienie są wielką próbą człowieka. Bez chorych świat byłby uboższy. My, pod wpływem niepełnosprawnych, zmieniamy się. W wielu spośród nas rodzi się miłość. (…) Chcemy z nimi wspólnie oczekiwać na Chrystusa. U św. Józefa słuchamy słowa o budowaniu gmachu życia naszego na dobrym fundamencie. Prorok Izajasz mówił nam, abyśmy budowali na zaufaniu. Nasze życie na być pełne zaufania. (…) Co jest skałą naszego życia? Czy Jezus Chrystus? Dzisiaj światu, człowiekowi potrzeba Miłości. Zdobywamy ją z bezpośredniego kontaktu z Bogiem. Wówczas będziemy się mieli czym dzielić z innymi. Dziękujemy rodzicom niepełnosprawnych za to, że uczą miłości. Jak się cieszę, że rodzice chodzą ze swoimi dziećmi niepełnosprawnymi do kościoła, czytają im Biblię, modlą się razem z nimi, uczą ich śpiewać kolędy. Pani Bogumiła modliła się, odmawiała różaniec, odliczając na paluszkach swojego chorego dziecka. (…) Dziękujemy wolontariuszom, siostrom zakonnym, sąsiadom, duszpasterzom. Św. Józefie, weź w opiekę rodziny, w których są niepełnosprawni. Ucz nas komunii z Bogiem, ucz nas budować na mocnym fundamencie, abyśmy otwierali się na Bożą Miłość, abyśmy już teraz budowali Boże Królestwo.” Modlitwa powszechna natomiast była jednym misterium z udziałem niepełnosprawnych, którzy ofiarowywali dodatkowo czerwoną różę i zapalali 7 świec na świeczniku. Dary składali członkowie Wiary i Światła, Bractwa św. Józefa, Stowarzyszenia Katolickiego - Terapia Zajęciowa TĘCZA, Warsztatów Terapii Zajęciowej, Centrum Ochotników Cierpienia, niepełnosprawni z Bogatyni, wolontariusze. Na zakończenie Pasterz diecezji goszczącej niepełnosprawnych bp Stanisław Napierała podziękował wszystkim za wszystko, podkreślił piękno modlitwy powszechnej i pasterskie podejście kaznodziei, którego słowa były wyrazem obecnych niepełnosprawnych i skierowane za pośrednictwem św. Józefa ukształtowały całą uroczystość. Pozwólmy i my zajaśnieć miłości tam, gdzie jest jej brak, a 3 grudnia i każdego następnego dnia nowego roku liturgicznego, otoczmy modlitwą, troska i miłością niepełnosprawnych i cierpiących stających na drogach naszego życia.

Zobacz zdjęcia w naszej GALERII 
źródło: Kuria Biskupia

piątek, 24 grudnia 2010

Życzenia na Boże Narodzenie

Iz 9, 1-3. 5-6
Naród kroczący w ciemnościach ujrzał światłość wielką; nad mieszkańcami kraju mroków zabłysło światło. Pomnożyłeś radość, zwiększyłeś wesele. Rozradowali się przed Tobą, jak się radują we żniwa, jak się weselą przy podziale łupu. Bo złamałeś jego ciężkie jarzmo i drążek na jego ramieniu, pręt jego ciemięzcy jak w dniu porażki Madianitów.
Albowiem Dziecię nam się narodziło, Syn został nam dany, na Jego barkach spoczęła władza. Nazwano Go imieniem: Przedziwny Doradca, Bóg Mocny, Odwieczny Ojciec, Książę Pokoju. Wielkie będzie Jego panowanie w pokoju bez granic na tronie Dawida i nad Jego królestwem, które On utwierdzi i umocni prawem i sprawiedliwością, odtąd i na wieki. Zazdrosna miłość Pana Zastępów tego dokona.

Naród kroczący w ciemnościach to MY - ogarnięci grzechami jak noc walcząca z dniem. NAM zabłysła ŚWIATŁOŚĆ WIELKA - JEZUS CHRYSTUS NASZ ZBAWICIEL!

Niech Nowonarodzony da nam wszystkim radość i nadzieję, miłość, która wypełniła serca i da dobro innym. Niech przyjście Bożego Syna obudzi w nas pragnienia bycia Jego uczniami!

Radosnych świąt!


środa, 8 grudnia 2010

Zapraszam na spotkanie 11 grudnia 2010 o godz. 13:00




12 GRUDNIA 2010

III Niedziela Adwentu


(Iz 35,1-6a.10)

Niech się rozweseli pustynia i spieczona ziemia, niech się raduje step i niech rozkwitnie! Niech wyda kwiaty jak lilie polne, niech się rozraduje, skacząc i wykrzykując z uciechy. Chwałą Libanu ją obdarzono, ozdobą Karmelu i Saronu. Oni zobaczą chwałę Pana, wspaniałość naszego Boga. Pokrzepcie ręce osłabłe, wzmocnijcie kolana omdlałe! Powiedzcie małodusznym: Odwagi! Nie bójcie się! Oto wasz Bóg, oto - pomsta; przychodzi Boża odpłata; On sam przychodzi, by was zbawić. Wtedy przejrzą oczy niewidomych i uszy głuchych się otworzą. Wtedy chromy wyskoczy jak jeleń i język niemych wesoło krzyknie. Odkupieni przez Pana powrócą, przybędą na Syjon z radosnym śpiewem, ze szczęściem wiecznym na twarzach: osiągną radość i szczęście, ustąpi smutek i wzdychanie.

(Ps 146,7-10)

REFREN: Przybądź, o Panie, aby nas wybawić

Bóg dochowuje wierności na wieki,
uciśnionym wymierza sprawiedliwość,
Chlebem karmi głodnych,
wypuszcza na wolność więźniów.

Pan przywraca wzrok ociemniałym,
Pan dźwiga poniżonych.
Pan kocha sprawiedliwych,
Pan strzeże przybyszów.

Ochrania sierotę i wdowę,
lecz występnych kieruje na bezdroża.
Pan króluje na wieki,
Bóg twój, Syjonie, przez pokolenia.

(Jk 5,7-10)
Trwajcie cierpliwie, bracia, aż do przyjścia Pana. Oto rolnik czeka wytrwale na cenny plon ziemi, dopóki nie spadnie deszcz wczesny i późny. Tak i wy bądźcie cierpliwi i umacniajcie serca wasze, bo przyjście Pana jest już bliskie. Nie uskarżajcie się, bracia, jeden na drugiego, byście nie popadli pod sąd. Oto sędzia stoi przed drzwiami. Za przykład wytrwałości i cierpliwości weźcie, bracia, proroków, którzy przemawiali w imię Pańskie.

(Iz 61,1)
Duch Pański nade mną, posłał mnie głosić dobrą nowinę ubogim.

(Mt 11,2-11)
Gdy Jan usłyszał w więzieniu o czynach Chrystusa, posłał swoich uczniów z zapytaniem: Czy Ty jesteś Tym, który ma przyjść, czy też innego mamy oczekiwać? Jezus im odpowiedział: Idźcie i oznajmijcie Janowi to, co słyszycie i na co patrzycie: niewidomi wzrok odzyskują, chromi chodzą, trędowaci doznają oczyszczenia, głusi słyszą, umarli zmartwychwstają, ubogim głosi się Ewangelię. A błogosławiony jest ten, kto we Mnie nie zwątpi. Gdy oni odchodzili, Jezus zaczął mówić do tłumów o Janie: Coście wyszli oglądać na pustyni? Trzcinę kołyszącą się na wietrze? Ale coście wyszli zobaczyć? Człowieka w miękkie szaty ubranego? Oto w domach królewskich są ci, którzy miękkie szaty noszą. Po coście więc wyszli? Proroka zobaczyć? Tak, powiadam wam, nawet więcej niż proroka. On jest tym, o którym napisano: Oto Ja posyłam mego wysłańca przed Tobą, aby Ci przygotował drogę. Zaprawdę, powiadam wam: Między narodzonymi z niewiast nie powstał większy od Jana Chrzciciela. Lecz najmniejszy w królestwie niebieskim większy jest niż on.

piątek, 26 listopada 2010

Spotkanie 27 listopada 2010, godz. 13:00

28 listopada 2010 r.
Pierwsza Niedziela Adwentu

PIERWSZE CZYTANIE

Iz 2,1-5 Pokój królestwa Bożego

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

Widzenie Izajasza, syna Amosa, dotyczące Judy i Jerozolimy:
Stanie się na końcu czasów, że góra świątyni Pana stanie mocno na wierzchu gór i wystrzeli ponad pagórki. Wszystkie narody do niej popłyną, mnogie ludy pójdą i rzekną: „Chodźcie, wstąpmy na górę Pana, do świątyni Boga Jakuba! Niech nas nauczy dróg swoich, byśmy kroczyli Jego ścieżkami. Bo Prawo wyjdzie z Syjonu i słowo Pana z Jeruzalem”.
On będzie rozjemcą pomiędzy ludami i wyda wyroki dla licznych narodów. Wtedy swe miecze przekują na lemiesze, a swoje włócznie na sierpy. Naród przeciw narodowi nie podniesie miecza, nie będą się więcej zaprawiać do wojny.
Chodźcie, domu Jakuba, postępujmy w światłości Pana!

Oto Słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY:

Ps 122,1-2.4-5.6-7.8-9

Idźmy z radością na spotkanie Pana.

Ucieszyłem się, gdy mi powiedziano:
„Pójdziemy do domu Pana”.
Już stoją nasze stopy
w twoich bramach, Jeruzalem.

Idźmy z radością na spotkanie Pana.

Tam wstępują pokolenia Pańskie,
aby zgodnie z prawem Izraela wielbić imię Pana.
Tam ustawiono trony sędziowskie,
trony domu Dawida.

Idźmy z radością na spotkanie Pana.

Proście o pokój dla Jeruzalem:
Niech żyją w pokoju, którzy cię miłują.
Niech pokój panuje w twych murach,
a pomyślność w twoich pałacach.

Idźmy z radością na spotkanie Pana.

Ze względu na braci moich i przyjaciół
będę wołał: „Pokój z tobą”.
Ze względu na dom Pana, Boga naszego,
modlę się o dobro dla ciebie.


DRUGIE CZYTANIE

Rz 13,11-14 Zbliża się nasze zbawienie

Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Rzymian

Bracia:
Rozumiejcie chwilę obecną: teraz nadeszła dla was godzina powstania ze snu. Teraz bowiem zbawienie jest bliżej nas niż wtedy, gdyśmy uwierzyli.
Noc się posunęła, a przybliżył się dzień. Odrzućmy więc uczynki ciemności, a przyobleczmy się w zbroję światła. Żyjmy przyzwoicie jak w jasny dzień: nie w hulankach i pijatykach, nie w rozpuście i wyuzdaniu, nie w kłótni i zazdrości. Ale przyobleczcie się w Pana Jezusa Chrystusa i nie troszczcie się zbytnio o ciało, dogadzając żądzom.

Oto Słowo Boże.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ:

Ps 85,8
Alleluja, Alleluja, Alleluja

Okaż nam, Panie, łaskę swoją,
i daj nam swoje zbawienie.

Alleluja, Alleluja, Alleluja
EWANGELIA
Mt 24,37-44 Potrzeba czujności w oczekiwaniu na przyjście Chrystusa

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza

Jezus powiedział do swoich uczniów: „Jak było za dni Noego, tak będzie z przyjściem Syna Człowieczego. Albowiem jak w czasie przed potopem jedli i pili, żenili się i za mąż wydawali aż do dnia, kiedy Noe wszedł do arki, i nie spostrzegli się, że przyszedł potop i pochłonął wszystkich, tak również będzie z przyjściem Syna Człowieczego. Wtedy dwóch będzie w polu: jeden będzie wzięty, drugi zostawiony. Dwie będą mleć na żarnach: jedna będzie wzięta, druga zostawiona.
Czuwajcie więc, bo nie wiecie, w którym dniu Pan wasz przyjdzie. A to rozumiejcie: Gdyby gospodarz wiedział, o której porze nocy złodziej ma przyjść, na pewno by czuwał i nie pozwoliłby włamać się do swego domu. Dlatego i wy bądźcie gotowi, bo w chwili, której się nie domyślacie, Syn Człowieczy przyjdzie”.

Oto słowo Pańskie.

Archanioł Boży Gabriel,
Posłan do Panny Maryi,
Z Majestatu Trójcy Świętej,
Tak sprawował poselstwo k'Niej
Zdrowaś, Panno, łaskiś pełna,
Pan jest z Tobą, to rzecz pewna".

2. Panna się wielce zdumiała
z poselstwa, które słyszała.
Pokorniuchno się skłoniła;
jako Panna wstrzemięźliwa
zasmuciła się z tej mowy,
nic nie rzekła Aniołowi.

3. Ale poseł z wysokości,
napełnion Boskiej mądrości,
rzekł Jej: Nie bój się Maryjo,
najszczęśliwszaś, Panno miła,
nalazłaś łaskę u Pana,
oto poczniesz Jego Syna.

4. Jezus nazwiesz imię Jego,
będzie Synem Najwyższego;
wielki z strony człowieczeństwa,
a niezmierny z strony Bóstwa,
wieczny Syn Ojca Wiecznego,
Zbawiciel świata całego".

1. Zdrowaś bądź, Maryja
Niebieska lilia,
Panu Bogu miła,
Panno litościwa
Tyś jest nasza ucieczka
Najświętsza Maryja.

2. Maryja wielebna,
ukaż drogę pewną
przykazania Twego
Boga wszechmocnego,
On ci wszystka nadzieja
zbawienia naszego.

3. Łaskiś pełna Pańskiej,
czystości anielskiej,
Pannaś nad pannami
Święta nad świętymi.
O najświętsza Maryja,
módl się dziś za nami.

1. Niebiosa, rosę spuście nam z góry;
Sprawiedliwego wylejcie, chmury.
O wstrzymaj, wstrzymaj Twoje zagniewanie
I grzechów naszych zapomnij już, Panie!

4. Niebiosa, rosę spuście nam z góry;
Sprawiedliwego wylejcie, chmury.
Pociesz się, ludu, pociesz w swej niedoli,
Już się przybliża kres twojej niewoli

5. Niebiosa, rosę spuście nam z góry;
Sprawiedliwego wylejcie, chmury.
Roztwórz się ziemio, i z łona twojego,
Wydaj nam, wydaj już Zbawcę naszego.

Oto Pan Bóg przyjdzie
Z rzeszą świętych k'nam przybędzie,
Wielka światłość w dzień ów będzie.
Alleluja!

Następne spotkanie 11 grudnia 2010, godz. 13:00
---------------------------------------------------------
Medytacja tygodnia
Propozycja kontemplacji ewangelicznej według Lectio Divina



28 listopada 2010 r.
I Niedziela Adwentu - A


I. Lectio:
Czytaj z wiarą i uważnie święty tekst, jak gdyby dyktował go dla ciebie Duch Święty.

A zwłaszcza rozumiejcie chwilę obecną: teraz nadeszła dla was godzina powstania ze snu. Teraz bowiem zbawienie jest bliżej nas, niż wtedy, gdyśmy uwierzyli. Noc się posunęła, a przybliżył się dzień. Odrzućmy więc uczynki ciemności, a przyobleczmy się w zbroję światła! Żyjmy przyzwoicie jak w jasny dzień: nie w hulankach i pijatykach, nie w rozpuście i wyuzdaniu, nie w kłótni i zazdrości. Ale przyobleczcie się w Pana Jezusa Chrystusa i nie troszczcie się zbytnio o ciało, dogadzając żądzom. Rz 13,11-14


II. Meditatio:
Staraj się zrozumieć dogłębnie tekst. Pytaj siebie: "Co Bóg mówi do mnie?".

Paweł Apostoł przypomina chrześcijanom zamieszkującym w Rzymie, że z każdym dniem w ich życiu przybliża się dzień Paruzji, dzień powtórnego przyjścia Pana Jezusa. Apostoł nie określa, nawet w przybliżeniu, terminu Paruzji ale zachęca adresatów do pełnej, codziennej gotowości na ten dzień. Trzeba im żyć jak ludziom zbawionym przez Chrystusa, które to zbawienie przyjęli przez wiarę. To zakłada wysoką moralną jakość ich codziennego życia, w którym nie powinno być miejsca dla uczynków, które Apostoł określa "uczynkami ciemności". Przyobleczeni w Jezusa Chrystusa, Jego moc, przykład życia trzeba im umiejętnie w całość życia wkomponować także troskę o jego cielesny wymiar. Inaczej grozi im, że będą ciału dogadzać, a to może ich prowadzić ku pijaństwu, rozpuście czy wzajemnym kłótniom.

Czy ciągle próbuję zgadnąć kiedy będzie koniec świata, czy raczej robię wszystko, aby na ten dzień być należycie przygotowanym? Czy już mam pomysł, jak w tych przygotowaniach wykorzystam rozpoczynający się w dzisiejszą niedzielę czas adwentu? A może ja już wykreśliłem adwent z mojego, życiowego kalendarza? Czy kiedy ludzie obserwują moje życie, widzą człowieka zbawionego, który uwierzył Jezusowi? Czy nawet w ciemności moje uczynki są uczynkami człowieka przyobleczonego w zbroję światła? Czy czynię wszystko, aby w moim życiu dominowały zamiast pijaństwa trzeźwość, zamiast rozpusty czystość, zamiast kłótni i zazdrości dążenie do zgody i życzliwość? Czy szanuję swoje ciało, żywię je i pielęgnuję ale jednocześnie czynię to w granicach rozsądku, nie troszcząc się o nie zbytnio? Czy nie ulegam propagandzie tego świata, że życie w świetle Bożej prawdy jest nudne i mało atrakcyjne, a życie w ciemnościach grzechu, ekscytujące i pełne atrakcji? Czy noc grzechu, tego co złe, niezgodne !
 z wolą Bożą w moim życiu zastąpił dzień łaski, pełnienia woli Pana, tego co dobre? Jak sobie radzę z paranym wstawaniem, budzeniem się? Jak poradziłem sobie z duchowym uśpieniem? Czy obudziłem się w pełni do życia w łasce Bożej?

Pomodlę się o łaskę owocnego przeżycia czasu adwentu.


III. Oratio:
Teraz ty mów do Boga. Otwórz przed Bogiem serce, aby mówić Mu o przeżyciach, które rodzi w tobie słowo. Módl się prosto i spontanicznie - owocami wcześniejszej "lectio" i "meditatio". Pozwól Bogu zstąpić do serca i mów do Niego we własnym sercu. Wsłuchaj się w poruszenia własnego serca. Wyrażaj je szczerze przed Bogiem: uwielbiaj, dziękuj i proś.
Może ci w tym pomóc modlitwa psalmu:

Ucieszyłem się, gdy mi powiedziano:
"Pójdziemy do domu Pana".
Już stoją nasze stopy
w twoich bramach, Jeruzalem...
Ps 122,1-2


IV. Contemplatio:
Trwaj przed Bogiem całym sobą. Módl się obecnością. Trwaj przy Bogu. Kontemplacja to czas bezsłownego westchnienia Ducha, ukojenia w Bogu. Rozmowa serca z sercem. Jest to godzina nawiedzenia Słowa.
Powtarzaj w różnych porach dnia:

Idźmy z radością na spotkanie Pana!

*****

opracował: ks. Ryszard Stankiewicz SDS
Centrum Formacji Duchowej - www.cfd.salwatorianie.pl )
Poznaj lepiej metodę kontemplacji ewangelicznej według Lectio Divina:
http://www.katolik.pl/index1.php?st=cale&typ=lectio  

środa, 15 września 2010

Czekam na współczującego i pocieszającego












15 września 2010 r., Środa
Najświętszej Maryi Panny Bolesnej – wspomnienie obowiązkowe





























Kolor szat liturgicznych - biały







PIERWSZE CZYTANIE







Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Hebrajczyków



Chrystus podczas swojego życia doczesnego z głośnym wołaniem i płaczem zanosił gorące prośby i błagania do Tego, który mógł Go wybawić od śmierci, i został wysłuchany dzięki swej uległości.
A chociaż był Synem, nauczył się posłuszeństwa przez to, co wycierpiał. A gdy wszystko wykonał, stał się sprawcą zbawienia wiecznego dla wszystkich, którzy Go słuchają.



Oto Słowo Boże.



PSALM RESPONSORYJNY:





Wybaw mnie, Panie, w miłosierdziu swoim.



Panie, do Ciebie się uciekam,
niech nigdy nie doznam zawodu,
wybaw mnie w sprawiedliwości Twojej.
Nakłoń ku mnie Twe ucho,
pospiesz, aby mnie ocalić.



Wybaw mnie, Panie, w miłosierdziu swoim.



Bądź dla mnie skałą schronienia,
warownią, która ocala.
Ty bowiem jesteś moją skałą i twierdzą,
kieruj mną i prowadź przez wzgląd na swe imię.



Wybaw mnie, Panie, w miłosierdziu swoim.



Wydobądź z sieci zastawionej na mnie,
bo Ty jesteś moją ucieczką.
W ręce Twoje powierzam ducha mego.
Ty mnie odkupisz, Panie, wierny Boże.



Wybaw mnie, Panie, w miłosierdziu swoim.



Ja zaś pokładam ufność w Tobie, Panie,
i mówię: „Ty jesteś moim Bogiem”.
W Twoim ręku są moje losy,
wyrwij mnie z rąk wrogów i prześladowców.



Wybaw mnie, Panie, w miłosierdziu swoim.



Jakże jest wielka dobroć Twoja, Panie,
którą zachowałeś dla bogobojnych.
Okazujesz ją tym, którzy uciekają się do Ciebie
na oczach ludzi.



Wybaw mnie, Panie, w miłosierdziu swoim.



ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ:







Alleluja, Alleluja, Alleluja



Błogosławiona jesteś, Panno Maryjo,
która bez śmierci wysłużyłaś palmę męczeństwa
pod krzyżem Chrystusa.



Alleluja, Alleluja, Alleluja



EWANGELIA





Słowa Ewangelii według świętego Jana



Obok krzyża Jezusa stały: Matka Jego i siostra Matki Jego, Maria, żona Kleofasa, i Maria Magdalena.
Kiedy więc Jezus ujrzał Matkę i stojącego obok Niej ucznia, którego miłował, rzekł do Matki: „Niewiasto, oto syn Twój”. Następnie rzekł do ucznia: „Oto Matka twoja”. I od tej godziny uczeń wziął Ją do siebie.



Oto słowo Pańskie.