Spotkanie 19 marca 2011, godz. 13:00

20 marca 2011, Niedziela 2 tyg. Przygotowania Paschalnego

Ach, mój Jezu, jak Ty klęczysz

w Ogrojcu zakrwawiony *

Tam Cię Anioł w smutku cieszy,

skąd był świat pocieszony.
Przyjdź mój Jezu... pociesz mnie *

Bo Cię kocham serdecznie.

Ach, mój Jezu, jakeś srodze

do słupa przywiązany, *

Za tak ciężkie grzechy nasze

okrutnie biczowany.

Przyjdź mój Jezu...

PIERWSZE CZYTANIE: Rdz 12, 1-4a

Powołanie Abrahama na ojca ludu Bożego

Czytanie z Księgi Rodzaju.

 Pan Bóg rzekł do Abrama:|

   «Wyjdź z twojej ziemi rodzinnej i z domu twego ojca| do kraju, który ci ukażę.| Uczynię bowiem z ciebie wielki naród,| będę ci błogosławił i twoje imię rozsławię:| staniesz się błogosławieństwem.|| Będę błogosławił tym, którzy ciebie błogosławić będą,| a tym, którzy tobie będą złorzeczyli,| i Ja będę złorzeczył.| Przez ciebie będą otrzymywały błogosławieństwo| ludy całej ziemi».|||

   Abram udał się w drogę, jak mu Pan rozkazał,| a z nim poszedł i Lot.|||

   Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY: Ps 33(32), 4-5. 18-19. 20 i 22

REFREN (por. 22): Mamy nadzieję w miłosierdziu Pana.

    Słowo Pana jest prawe, *

    a każde Jego dzieło godne zaufania.

    On miłuje prawo i sprawiedliwość, *

    ziemia jest pełna Jego łaski.

Oczy Pana zwrócone na bogobojnych, *

na tych, którzy czekają na Jego łaskę,

aby ocalił ich życie od śmierci *

i żywił ich w czasie głodu.

    Dusza nasza oczekuje Pana, *

    On jest naszą pomocą i tarczą.

    Panie, niech nas ogarnie Twoja łaska *

    według nadziei, którą pokładamy w Tobie.

DRUGIE CZYTANIE: 2 Tm 1, 8b-10

Bóg nas powołuje i oświeca

Czytanie z Drugiego listu świętego Pawła Apostoła do Tymoteusza.

Najdroższy:|

   Weź udział w trudach i przeciwnościach| znoszonych dla Ewangelii według danej mocy Boga,| który nas wybawił i wezwał świętym wezwaniem,| nie dzięki naszym czynom,| lecz stosownie do własnego postanowienia i łaski,| która nam dana została w Chrystusie Jezusie przed wiecznymi czasami,| ukazana natomiast została teraz| przez pojawienie się naszego Zbawiciela, Chrystusa Jezusa,| który przezwyciężył śmierć,| a rzucił światło na życie i nieśmiertelność przez Ewangelię.|||

   Oto słowo Boże.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ: Por. Mt 17, 7

[Wprowadzić poprawkę: odezwał się głos Ojca – jak podano w roku B i C]

Z obłoku świetlanego odezwał się głos Ojca:

«To jest mój Syn umiłowany, Jego słuchajcie».

EWANGELIA: Mt 17, 1-9

Przemienienie Pańskie

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza.

   Jezus wziął z sobą Piotra, Jakuba i brata jego Jana| i zaprowadził ich na górę wysoką osobno.|| Tam przemienił się wobec nich:| Twarz jego zajaśniała jak słońce,| odzienie zaś stało się białe jak światło.| A oto im się ukazali Mojżesz i Eliasz, którzy rozmawiali z Nim.|||

   Wtedy Piotr rzekł do Jezusa: «Panie, dobrze, że tu jesteśmy;| jeśli chcesz, postawię tu trzy namioty:| jeden dla Ciebie,| jeden dla Mojżesza| i jeden dla Eliasza».|||

   Gdy on jeszcze mówił, oto obłok świetlany osłonił ich,| a z obłoku odezwał się głos: «To jest mój Syn umiłowany,| w którym mam upodobanie,| Jego słuchajcie».|| Uczniowie, słysząc to, upadli na twarz| i bardzo się zlękli.|||

   A Jezus zbliżył się do nich,| dotknął ich i rzekł: «Wstańcie,| nie lękajcie się».| Gdy podnieśli oczy, nikogo nie widzieli, tylko samego Jezusa.|||

   A gdy schodzili z góry, Jezus przykazał im,| mówiąc: «Nie opowiadajcie nikomu o tym widzeniu,| aż Syn człowieczy zmartwychwstanie».|||

   Oto słowo Pańskie.

Na Ofiarowanie:

1. Jeden chleb, co zmienia się w Chrystusa Ciało,

Z wielu ziaren pszenicznych się rodzi.

Jedno wino, co się Krwią Chrystusa stało,

Z soku wielu winnych gron pochodzi.

Jak ten chleb, co złączył złote ziarna,

Tak niech miłość złączy ich ofiarna.

Jak ten kielich łączy kropel wiele,

Tak nas, Chryste, w Swoim złącz Kościele.

2. O Pasterzu, zgromadź w jednej Swej owczarni

Zabłąkane owce, które giną.

W jeden Kościół zbierz na nowo i przygarnij,

Byśmy jedną stali się rodziną.

Na Komunię:

1. Jezusa ukrytego mam w Sakramencie czcić,

Wszystko oddać dla Niego, Jego miłością żyć.

On się nam daje cały, z nami zamieszkał tu,

Dla Jego Boskiej chwały życie poświęćmy Mu.

Wiarą ukorzyć trzeba zmysły i rozum swój,

Bo tu już nie ma chleba, to Bóg, to Jezus mój.

2. Tu Mu ciągle hosanna śpiewa anielski chór,

A ta cześć nieustanna, to dla nas biednych wzór.

Dzielić z nami wygnanie Jego rozkosze są,

Niechże z Nim przebywanie będzie radością mą.

On wie, co udręczenie, On zna, co smutku łzy,

Powiem Mu swe cierpienie, bo serce z bólu drży.

Na rozesłanie:

POTRZEBUJE CIĘ CHRYSTUS

1.     Potrzebuje cię Chrystus, by miłować,

Potrzebuje cię Chrystus, aby kochać.

Potrzebuje cię Chrystus, by miłować,

Potrzebuje cię Chrystus, aby kochać.

Nie pogardzaj człowiekiem,

Chociaż inną skórę ma.

Kochaj wszystkich jak braci,

pomóż im!

Zasmuconych, co płaczą, masz miłować,

Biednym ludziom w udręce miłość dać.

Tych, co idą przy tobie masz miłować,

I nieznanym, dalekim, miłość dać.

Nie pogardzaj człowiekiem...

Ludzi innych języków, masz miłować

Tym, co myślą inaczej miłość dać.

Swych przyjaciół serdecznych masz miłować,

I tym, co znać cię nie chcą, miłość dać.

Nie pogardzaj człowiekiem...

Potrzebuje cię Chrystus, by miłować,

Potrzebuje cię Chrystus, aby kochać.

Potrzebuje cię Chrystus, by miłować,

Potrzebuje cię Chrystus, aby kochać.

Spotkanie w lutym

Spotkanie Duszpasterstwa Niepełnosprawnych w sobotę 19 lutego 2011 o godz. 13:00. Serdecznie zapraszam.

Na wejście:

POWIEDZ LUDZIOM

Pewnej nocy łzy z oczu mych, otarł dłonią swą Jezus, i powiedział mi:

„Nie martw się, Jam przy boku jest twymi".

Potem spojrzał na grzeszny świat, pogrążony w ciemności,

I zwracając się do mnie, pełen smutku tak rzekł:

Ref.:    Powiedz ludziom, że kocham ich, że się o nich wciąż troszczę. Jeśli zeszli już z moich dróg, powiedz, że szukam ich.

2.    „Gdy na wzgórzu Golgoty za nich życie oddałem, To umarłem za wszystkich, aby każdy mógł żyć". Nie zapomnę tej chwili, gdy mnie spotkał mój Jezus, Wtedy byłem jak ślepy, On przywrócił mi wzrok.

Akt pokutny:

1. Panie, przebacz nam! Ojcze, zapomnij nam!

Zapomnij nam nasze winy,

Przywołaj, kiedy zbłądzimy!

Ojcze, zapomnij nam!

2. Panie, przyjmij nas! Ojcze, przygarnij nas!

I w swej ojcowskiej miłości,

Ku naszej schyl się słabości!

Ojcze, przygarnij nas!

VII NIEDZIELA ZWYKŁA

Rok A (zielony)

Nr 10 (20 lutego 2011)

Liturgia słowa

Jakie są nasze ideały? Jakie wzorce pobudzają nas do działania? Jakie przykłady inspirują nas w życiu? Dziś sam Pan Bóg przedstawia się nam jako wzór doskonałości i świętości oraz zaprasza do tego, abyśmy Go naśladowali. Choć naśladowanie Boga przez słabego i grzesznego człowieka wydaje się niemożliwe, to jednak tego chce od nas Stwórca. On sprawia, że nasz postęp na tej drodze jest możliwy. Łaska, której nam potrzeba, już czeka na nas przygotowana w tej Mszy Świętej. Zaczerpnijmy jej obficie.

PIERWSZE CZYTANIE (Kpł 19,1-2.17-18)

Pan Bóg przez Mojżesza zachęca Izraelitów, aby byli święci. Wzorem świętości jest sam Bóg, w którym nie ma pomieszania dobra i zła, nie ma cienia wątpliwości co do tego, co słuszne, prawe, dobre… Człowiek wierzący w Boga ma być święty, czyli wyraźnie rozróżniający w sobie dobro i zło; powinien jednoznacznie opowiadać się za tym, co sprawiedliwe i realizować prawdziwe wartości.

Czytanie z Księgi Kapłańskiej

Pan powiedział do Mojżesza: „Mów do całej społeczności synów Izraela i powiedz im: Bądźcie świętymi, bo Ja jestem święty, Pan, Bóg wasz!

Nie będziesz żywił w sercu nienawiści do brata. Będziesz upominał bliźniego, aby nie zaciągnąć winy z jego powodu. Ne będziesz szukał pomsty, nie będziesz żywił urazy do synów twego ludu, ale będziesz kochał bliźniego jak siebie samego. Ja jestem Pan”.

Oto słowo Boże

PSALM (Ps 103,1-2.3-4.8 i 10.12-13)

Psalmista patrzy na życie z realizmem, ale i z głęboką wiarą. Rozumie ludzką słabość i grzeszność, których sam doświadcza. Nie popada jednak w rozpacz. Ma bowiem świadomość miłosierdzia, którym Bóg otacza człowieka w wędrówce ku świętości. Niech ta modlitwa pobudza nas do wytrwałości.

Refren: Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia.

Błogosław, duszo moja, Pana, *

i wszystko, co jest we mnie, święte imię Jego.

Błogosław, duszo moja, Pana *

i nie zapominaj o wszystkich Jego dobrodziejstwach. Ref.

On odpuszcza wszystkie twoje winy *

i leczy wszystkie choroby.

On twoje życie ratuje od zguby, *

obdarza cię łaską i zmiłowaniem. Ref.

Miłosierny jest Pan i łaskawy, *

nieskory do gniewu i bardzo cierpliwy.

Nie postępuje z nami według naszych grzechów, *

ani według win naszych nam nie odpłaca. Ref.

Jak odległy jest wschód od zachodu, *

tak daleko odsunął od nas nasze winy.

Jak ojciec lituje się nad dziećmi, *

tak Pan się lituje nad tymi, którzy się Go boją. Ref.

DRUGIE CZYTANIE (1Kor 3,16-23)

Chrześcijanie w Koryncie błędnie rozumieli rolę, jaką odegrali głoszący im słowo Boże Apollos, Kefas, Paweł… Ci apostołowie nie tworzyli własnych stronnictw, ale głosili jedną Ewangelię Jezusa Chrystusa, budując jedną świętą wspólnotę Kościoła. Zasadą jedności wszystkich chrześcijan jest przynależność do Chrystusa.

Czytanie z Pierwszego Listu św. Pawła Apostoła do Koryntian

Bracia:

Czyż nie wiecie, że jesteście świątynią Boga i że Duch Boży mieszka w was? Jeżeli ktoś zniszczy świątynię Boga, tego zniszczy Bóg. Świątynia Boga jest święta, a wy nią jesteście.

Niechaj się nikt nie łudzi. Jeśli ktoś spośród was mniema, że jest mądry na tym świecie, niech się stanie głupim, by posiadł mądrość. Mądrość bowiem tego świata jest głupstwem u Boga. Zresztą jest napisane: „On udaremnia zamysły przebiegłych” lub także: „Wie Pan, że próżne są zamysły mędrców”. Nikt przeto niech się nie chełpi z powodu ludzi. Wszystko bowiem jest wasze: czy to Paweł, czy Apollos, czy Kefas; czy to świat, czy życie, czy śmierć, czy to rzeczy teraźniejsze, czy przyszłe; wszystko jest wasze, wy zaś Chrystusa, a Chrystus Boga.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (1J 2,5)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Kto zachowuje naukę Chrystusa,

w tym naprawdę miłość Boża jest doskonała.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA (Mt 5,38-48)

Przykazanie miłości nieprzyjaciół do dzisiaj wzbudza kontrowersje. Jezus jest jednak jednoznaczny i nie przewiduje żadnych wyjątków. Chrześcijanin jest powołany do miłości, której najdoskonalszym wzorem jest sam Bóg. Z pomocą Jego łaski uczymy się kochać, uczymy się szczerze pragnąć zbawienia także dla naszych wrogów.

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza

Jezus powiedział do swoich uczniów: „Słyszeliście, że powiedziano: «Oko za oko i ząb za ząb». A Ja wam powiadam: Nie stawiajcie oporu złemu. Lecz jeśli cię kto uderzy w prawy policzek, nadstaw mu i drugi. Temu, kto chce prawować się z tobą i wziąć twoją szatę, odstąp i płaszcz. Zmusza cię kto, żeby iść z nim tysiąc kroków, idź dwa tysiące. Daj temu, kto cię prosi, i nie odwracaj się od tego, kto chce pożyczyć od ciebie.

Słyszeliście, że powiedziano: «Będziesz miłował swego bliźniego», a nieprzyjaciela swego będziesz nienawidził. A Ja wam powiadam: Miłujcie waszych nieprzyjaciół i módlcie się za tych, którzy was prześladują; tak będziecie synami Ojca waszego, który jest w niebie; ponieważ On sprawia, że słońce Jego wschodzi nad złymi i nad dobrymi, i On zsyła deszcz na sprawiedliwych i niesprawiedliwych.

Jeśli bowiem miłujecie tych, którzy was miłują, cóż za nagrodę mieć będziecie? Czyż i celnicy tego nie czynią? I jeśli pozdrawiacie tylko swych braci, cóż szczególnego czynicie? Czyż i poganie tego nie czynią? Bądźcie więc wy doskonali, jak doskonały jest Ojciec wasz niebieski”.

Na Ofiarowanie:

Ref.:    Liczę na Ciebie, Ojcze, liczę na miłość Twą.

Liczę na Ciebie, Ojcze, na Twa ojcowską, dłoń. Liczę na Ciebie, Ojcze, liczę na każdy dzień. Liczę na Ciebie, ufam Tobie i nie zawiodę się.

1.     Zbyt dobrze wiem, kim jestem, Pyłkiem i listkiem na wietrze.

I wiem Kim jesteś, Ty wielki Boże, Więc wołam w dzień i w noc!

2.     Będziemy zawsze razem, Będziemy zawsze blisko,

Z Tobą, mój Panie, osiągnę wszystko, Zdobędę cały świat.

3.     Chciałbym tak jak iskierka, Świat cały sobą podpalić.

I chciałbym sercem dosięgnąć nieba, Więc wołam dzień i noc.

Na Komunię:

1.    Pan kiedyś stanął nad brzegiem,

Szukał ludzi gotowych pójść za Nim, By łowić serca słów Bożych Prawdą.

Ref:    O, Panie, to Ty na mnie spojrzałeś, Twoje usta dziś wyrzekły me imię. Swoją barkę pozostawiam na brzegu, Razem z Tobą nowy zacznę dziś łów.

2.     Jestem ubogim człowiekiem, Moim skarbem są ręce gotowe, Do pracy z Tobą i czyste serce.

3.     Ty potrzebujesz mych dłoni, Mego serca młodego zapałem, Mych kropli potu i samotności.

4.     Dziś wypływamy już razem,

Łowić serca na morzach dusz ludzkich, Twej prawdy siecią i Słowem Życia.

Na błogosławieństwo

Jezus siłą mą

Ref. Jezus siłą mą, Jezus pieśnią mego życia.

     Królem wiecznym On niepojęty w mocy swej.

   Dziś znalazłem to, czego szukałem do dzisiaj.

 Sam mi podał dłoń, bym zwyciężał w każdy dzień.

1. Jezus, daje nam zbawienie,

Jezus, daje pokój nam.

Jemu składam dziękczynienie,

chwałę serca mego dam.

2. W Jego ranach uzdrowienie,

w Jego śmierci życia dar.

Jego krew to oczyszczenie,

Jego życie chwałą nam.

Międzynarodowy Dzień Niepełnosprawnych

2010-12-02
autor: s. Danuta USJK

     „We wspólnocie z niepełnosprawnymi oczekujemy przyjścia Zbawiciela”...

„We wspólnocie z niepełnosprawnymi oczekujemy przyjścia Zbawiciela”, pod takim hasłem świętowano w Kaliszu, w Sanktuarium św. Józefa wigilię Międzynarodowego Dnia Niepełnosprawnych. Nabożeństwo poprowadził ks. Janusz Malski – Cichy Pracownik Krzyża , który przywiózł ze sobą niepełnosprawnych z Centrum Ochotników Cierpienia. Powtórzył za Janem Pawłem II, że « Cierpienie i choroba są wpisane w życie człowieka na ziemi, ale przecież Chrystus jest obecny w każdym ludzkim cierpieniu, by pocieszać i być blisko tych, którzy cierpią. » natomiast ks. Grzegorz Cyran prowadzący w Głogowie badania nad cierpieniem rozważył fragment ewangelii św. Jana o uzdrowieniu chromego nad sadzawką Siloe. Zatrzymał się nad odpowiedzią człowieka daną Jezusowi, na pytanie dlaczego nie wchodzi do wody, gdy nastąpi poruszenie: « NIE MAM CZŁOWIEKA» „to jest wołanie niepełnosprawnych do nas w Kościele dzisiaj” - « NIE MAM CZŁOWIEKA» . „Niepełnosprawni wzywają nas swoją ofiarą”.
Eucharystii transmitowanej przez radio Maryja i telewizję Trwam, przewodniczył Pasterz diecezji zielonogórsko-gorzowskiej, biskup Stefan Regmunt, a koncelebrował bp Marek Mendyk z Legnicy i bp Teofil Bilski z Kalisza. W homilii bp Stefan mówił: „Przybyliśmy do Kalisza pokonując lęk przed śniegiem aby modlić się za rodziny, gdzie są osoby niepełnosprawne, bo chcemy jak najlepiej przygotować się na spotkanie ze Zbawicielem. (…) Rodziny osób niepełnosprawnych niosą swój Krzyż i chcemy im w tym towarzyszyć, pomagać, korzystać od rodzin z niepełnosprawnymi.” Następnie kaznodzieja podzielił się świadectwem p. Bogumiły z Koniakowa uczestniczce konkursu - tygodnika „Niedzieli” zatytułowanego: mój Krzyż. „Kim są niepełnosprawni w Kościele? – pytał w konkluzji ks. biskup - Są Skarbem. Dzieje świata zależą od cierpienia i modlitwy. Matka Boża w Fatimie wzywała do pokuty, tam jest miejsce na krzyż. Choroba i cierpienie są wielką próbą człowieka. Bez chorych świat byłby uboższy. My, pod wpływem niepełnosprawnych, zmieniamy się. W wielu spośród nas rodzi się miłość. (…) Chcemy z nimi wspólnie oczekiwać na Chrystusa. U św. Józefa słuchamy słowa o budowaniu gmachu życia naszego na dobrym fundamencie. Prorok Izajasz mówił nam, abyśmy budowali na zaufaniu. Nasze życie na być pełne zaufania. (…) Co jest skałą naszego życia? Czy Jezus Chrystus? Dzisiaj światu, człowiekowi potrzeba Miłości. Zdobywamy ją z bezpośredniego kontaktu z Bogiem. Wówczas będziemy się mieli czym dzielić z innymi. Dziękujemy rodzicom niepełnosprawnych za to, że uczą miłości. Jak się cieszę, że rodzice chodzą ze swoimi dziećmi niepełnosprawnymi do kościoła, czytają im Biblię, modlą się razem z nimi, uczą ich śpiewać kolędy. Pani Bogumiła modliła się, odmawiała różaniec, odliczając na paluszkach swojego chorego dziecka. (…) Dziękujemy wolontariuszom, siostrom zakonnym, sąsiadom, duszpasterzom. Św. Józefie, weź w opiekę rodziny, w których są niepełnosprawni. Ucz nas komunii z Bogiem, ucz nas budować na mocnym fundamencie, abyśmy otwierali się na Bożą Miłość, abyśmy już teraz budowali Boże Królestwo.” Modlitwa powszechna natomiast była jednym misterium z udziałem niepełnosprawnych, którzy ofiarowywali dodatkowo czerwoną różę i zapalali 7 świec na świeczniku. Dary składali członkowie Wiary i Światła, Bractwa św. Józefa, Stowarzyszenia Katolickiego - Terapia Zajęciowa TĘCZA, Warsztatów Terapii Zajęciowej, Centrum Ochotników Cierpienia, niepełnosprawni z Bogatyni, wolontariusze. Na zakończenie Pasterz diecezji goszczącej niepełnosprawnych bp Stanisław Napierała podziękował wszystkim za wszystko, podkreślił piękno modlitwy powszechnej i pasterskie podejście kaznodziei, którego słowa były wyrazem obecnych niepełnosprawnych i skierowane za pośrednictwem św. Józefa ukształtowały całą uroczystość. Pozwólmy i my zajaśnieć miłości tam, gdzie jest jej brak, a 3 grudnia i każdego następnego dnia nowego roku liturgicznego, otoczmy modlitwą, troska i miłością niepełnosprawnych i cierpiących stających na drogach naszego życia.

---

Zobacz zdjęcia w naszej GALERII 

źródło: Kuria Biskupia

Życzenia na Boże Narodzenie

Iz 9, 1-3. 5-6

Naród kroczący w ciemnościach ujrzał światłość wielką; nad mieszkańcami kraju mroków zabłysło światło. Pomnożyłeś radość, zwiększyłeś wesele. Rozradowali się przed Tobą, jak się radują we żniwa, jak się weselą przy podziale łupu. Bo złamałeś jego ciężkie jarzmo i drążek na jego ramieniu, pręt jego ciemięzcy jak w dniu porażki Madianitów. Albowiem Dziecię nam się narodziło, Syn został nam dany, na Jego barkach spoczęła władza. Nazwano Go imieniem: Przedziwny Doradca, Bóg Mocny, Odwieczny Ojciec, Książę Pokoju. Wielkie będzie Jego panowanie w pokoju bez granic na tronie Dawida i nad Jego królestwem, które On utwierdzi i umocni prawem i sprawiedliwością, odtąd i na wieki. Zazdrosna miłość Pana Zastępów tego dokona. Naród kroczący w ciemnościach to MY - ogarnięci grzechami jak noc walcząca z dniem. NAM zabłysła ŚWIATŁOŚĆ WIELKA - JEZUS CHRYSTUS NASZ ZBAWICIEL! Niech Nowonarodzony da nam wszystkim radość i nadzieję, miłość, która wypełniła serca i da dobro innym. Niech przyjście Bożego Syna obudzi w nas pragnienia bycia Jego uczniami! Radosnych świąt!

Zapraszam na spotkanie 11 grudnia 2010 o godz. 13:00

12 GRUDNIA 2010

III Niedziela Adwentu

(Iz 35,1-6a.10)

Niech się rozweseli pustynia i spieczona ziemia, niech się raduje step i niech rozkwitnie! Niech wyda kwiaty jak lilie polne, niech się rozraduje, skacząc i wykrzykując z uciechy. Chwałą Libanu ją obdarzono, ozdobą Karmelu i Saronu. Oni zobaczą chwałę Pana, wspaniałość naszego Boga. Pokrzepcie ręce osłabłe, wzmocnijcie kolana omdlałe! Powiedzcie małodusznym: Odwagi! Nie bójcie się! Oto wasz Bóg, oto - pomsta; przychodzi Boża odpłata; On sam przychodzi, by was zbawić. Wtedy przejrzą oczy niewidomych i uszy głuchych się otworzą. Wtedy chromy wyskoczy jak jeleń i język niemych wesoło krzyknie. Odkupieni przez Pana powrócą, przybędą na Syjon z radosnym śpiewem, ze szczęściem wiecznym na twarzach: osiągną radość i szczęście, ustąpi smutek i wzdychanie.

(Ps 146,7-10)

REFREN: Przybądź, o Panie, aby nas wybawić

Bóg dochowuje wierności na wieki,
uciśnionym wymierza sprawiedliwość,
Chlebem karmi głodnych,
wypuszcza na wolność więźniów.

Pan przywraca wzrok ociemniałym,
Pan dźwiga poniżonych.
Pan kocha sprawiedliwych,
Pan strzeże przybyszów.

Ochrania sierotę i wdowę,
lecz występnych kieruje na bezdroża.
Pan króluje na wieki,
Bóg twój, Syjonie, przez pokolenia.

(Jk 5,7-10)
Trwajcie cierpliwie, bracia, aż do przyjścia Pana. Oto rolnik czeka wytrwale na cenny plon ziemi, dopóki nie spadnie deszcz wczesny i późny. Tak i wy bądźcie cierpliwi i umacniajcie serca wasze, bo przyjście Pana jest już bliskie. Nie uskarżajcie się, bracia, jeden na drugiego, byście nie popadli pod sąd. Oto sędzia stoi przed drzwiami. Za przykład wytrwałości i cierpliwości weźcie, bracia, proroków, którzy przemawiali w imię Pańskie.

(Iz 61,1)
Duch Pański nade mną, posłał mnie głosić dobrą nowinę ubogim.

(Mt 11,2-11)
Gdy Jan usłyszał w więzieniu o czynach Chrystusa, posłał swoich uczniów z zapytaniem: Czy Ty jesteś Tym, który ma przyjść, czy też innego mamy oczekiwać? Jezus im odpowiedział: Idźcie i oznajmijcie Janowi to, co słyszycie i na co patrzycie: niewidomi wzrok odzyskują, chromi chodzą, trędowaci doznają oczyszczenia, głusi słyszą, umarli zmartwychwstają, ubogim głosi się Ewangelię. A błogosławiony jest ten, kto we Mnie nie zwątpi. Gdy oni odchodzili, Jezus zaczął mówić do tłumów o Janie: Coście wyszli oglądać na pustyni? Trzcinę kołyszącą się na wietrze? Ale coście wyszli zobaczyć? Człowieka w miękkie szaty ubranego? Oto w domach królewskich są ci, którzy miękkie szaty noszą. Po coście więc wyszli? Proroka zobaczyć? Tak, powiadam wam, nawet więcej niż proroka. On jest tym, o którym napisano: Oto Ja posyłam mego wysłańca przed Tobą, aby Ci przygotował drogę. Zaprawdę, powiadam wam: Między narodzonymi z niewiast nie powstał większy od Jana Chrzciciela. Lecz najmniejszy w królestwie niebieskim większy jest niż on.